Strony

Top Menu

SZTUKA

DESIGN

Pierwszy film 3D z... 1922 roku!

Prawie sto lat temu odbyła się pierwsza publicznie potwierdzona projekcja filmu 3D. Nosił on tytuł „The Power of Love”. Pokaz filmu odbył się 27 września 1922 roku w hotelu Ambasador w Los Angeles.



Krótka historia filmu 3D
Historia technologii trójwymiarowej sięga 1890 roku. Wtedy to to wynalazca William Friese-Greene złożył wniosek patentowy na proces filmowy 3D, w którym wykorzystywane były dwa ekrany. Ta technologia pozwoliła 33 lata później na niesamowitą realizację, a następnie projekcje filmu "The Power of Love". Była to produkcja niema, o nietypowym zakończeniu. Widz sam mógł wybrać zakończenie historii pojawiającej się na ekranie - szczęśliwe bądź nieszczęśliwe. Aby wybrać jedną z nich wystarczyło zasłonić jedno oko. Ostatnie sceny nagrywane były w 2D dlatego można było pozwolić sobie na taki eksperyment. Niestety nie zachowała się do dzisiejszych czasów  żadna kopia tego filmu.

W 1838 roku Charles Wheatstone wynalazł pierwszy na świecie stereoskop, oparty na renesansowych teoriach perspektywy.  Skonstruowany z wielu ustawionych pod kątem luster, jego wynalazek zawierał dwa oddzielne rysunki.  Jeden dla oka lewego, a drugi dla prawego. Gdy na oba obrazki patrzono jednocześnie, urządzenie Wheatstonea tworzyło trójwymiarowy obraz.
Urządzenie to zapoczątkowało nową erę ruchomej i statycznej fotografii. Fakt, że lewe i prawe oko widzą przedmioty pod odmiennym kątem jest podstawą fotografii trójwymiarowej.  Gdy patrzymy na obiekt najpierw jednym okiem, a potem drugim, obraz wydaje się lekko przesuwać.  Jednak przy obu oczach otwartych te dwa obrazy, które każde oko obserwuje oddzielnie, są łączone przez nasz mózg w jeden obraz trójwymiarowy.  Właśnie to nałożenie dwóch obrazów tworzy normalne dwuoczne widzenie i pozwala mózgowi właściwie odczytać głębię i odległość.

Aby odtworzyć ten proces na filmie, dwie soczewki kamery zastępują parę oczu.  Filmowcy umieszczają dwie soczewki kamery trójwymiarowej mniej więcej w takiej odległości od siebie, w jakiej znajdują się ludzkie oczy.  Nazywa się to odległością międzyokularową lub odległością międzyosiową, a typowe ustawienie to ich odległość wynosząca około 2 i 1 cala  (około 6 - 6,5 cm).  W projekcji filmu trójwymiarowego dwa pojedyncze obrazy, przedstawiające perspektywę lewego i prawego oka, są jednocześnie wyświetlane na ekranie.  Bez specjalnych okularów mamy wtedy wrażenie podwójnego obrazu.  By skorygować ten podwójny obraz, każda soczewka okularów 3D ma specjalny filtr, który blokuje oraz przeznaczony dla drugiego oka, umożliwiając każdemu oku postrzeganie tylko jednego obrazu.   Mózg interpretuje to połączenie dwóch osobnych obrazów jako jeden obraz trójwymiarowy.



Copyright © ACH TAK!. Designed by OddThemes & SEO Wordpress Themes 2018