Strony

Top Menu

SZTUKA

DESIGN

Gone with the Wind - 77 urodziny



77 lat temu na ekranach zagościła adaptacja powieści Margaret Mitchell "Przeminęło z wiatrem". Przypomnijmy sobie, dlaczego wciąż wracamy do tego filmu.

Melodramat wszech czasów

Za produkcję "Przeminęło z wiatrem" był odpowiedzialny David O. Selznick. Pracy nad scenariuszem podjęli się Sidney Howard i Ben Hecht. Powieść wydano w 1936 roku, a już po miesiącu producent wykupił prawa do jej ekranizacji za 50 000 dolarów. 
Początkowo reżyserią zajął się George Cukor, po zaledwie trzech miesiącach został zastąpiony przez Victora Fleminga na wyraźne życzenie Selznicka (mimo protestów Vivien Leigh i Olivii de Havilland). Ze względu na wyczerpanie pracą i konflikty z aktorkami wspomagał go Sam Wood. Ostatecznie premiera nastąpiła w styczniu 1940 roku.
Budżet wyniósł ponad cztery miliony dolarów, a film do dzisiaj pozostaje jednym z najbardziej kasowych dzieł w historii kina obok "Avatara" (uwzględniając inflację). Film nominowano do Oscara w 13 kategoriach, ostatecznie zgarnął 8 statuetek.

Trójkąt miłosny 

"Przeminęło z wiatrem" opowiada o rozpuszczonej Scarlett, nieszczęśliwie zakochanej w Ashleyu Wilkesie. Luby nie odwzajemnia jej uczuć i poślubia delikatną, wrażliwą Melanię. Historia rozgrywa się w czasach wojny secesyjnej, osią główną melodramatu są kolejni mężowie Scarlett, zwłaszcza ostatni - Rhett Butler.

Scarlett O'Hara



Obsadę do filmu kompletowano 2 lata. O główną rolę walczyły między innymi Katherine Hepburn, Barbara Stanwyck, Joan Crawford i Mae West. Ostatecznie w postać Scarlett wcieliła się angielska aktorka Vivien Leigh, nieznana w Hollywood. Rola przyniosła jej Oscara dla najlepszej aktorki kobiecej, a Vivien już do końca życia była kojarzona z zielonooką pięknością. 
Leigh była żoną wybitnego brytyjskiego aktora Laurence Oliviera. Odeszła przedwcześnie na gruźlicę w wieku 53 lat. Cierpiała także na zaburzenia dwubiegunowe, które utrudniały jej współpracę z innymi ludźmi, koledzy z planu wspominali, że współpraca z nią była bardzo ciężka. Choroba jednak mogła pomóc w stworzeniu postaci niezrównoważonej Blanche w "Tramwaju zwanym pożądaniem" Elia Kazana, za którą otrzymała drugiego Oscara.

Rhett Butler

Clark Gable

Clark Gable wcielił się w kochanka Scarlett, Rhetta. Plotka głosi, że rolę miał najpierw odrzucić Gary Cooper, który po przeczytaniu scenariusza wróżył filmowi klęskę finansową. Szarmancki, męski Rhett, zaplątany w szemrane interesy, wzbudzający zarówno podziw, jak i odrazę w społeczeństwie. Pasował do Scarlett idealnie, tylko przy nim mogła być naprawdę sobą.



I ten pocałunek...


Zielona sukienka

Dama potrafi poradzić sobie w każdej sytuacji, nawet jeżeli nie ma co włożyć do garnka. Nie mając żadnego eleganckiego ubrania Scarlett wraz z Mammy uszyła suknię z zasłony, idealnie podkreślającą jej szmaragdowe oczy. W tej kreacji mogła znaleźć męża, który pomógł ocalić jej rodzinny dom, Tarę.



Pożar Atlanty

Słynna sekwencja, w której Rhett postanawia wyruszyć na wojnę i pozostawia Scarlett wraz z Melanią i jej nowonarodzonym synem na drodze do Tary. Aby zaoszczędzić, do sceny pożaru wykorzystano stare dekoracje zalegające w magazynach MGM - między innymi makiety z "King Konga".





Muzyka Maxa Steinera



Niezapomniany motyw muzyczny - Tara's Theme.

Tara


"Przeminęło z wiatrem" to nie tylko wzruszający melodramat i miłosne perypetie Scarlett, ale także hołd i tęsknota za Starym Południem. Konserwatywni plantatorzy walczą i umierają za swoją ziemię, broniąc rodzin przed nowym porządkiem Jankesów. Wyzwolenie niewolników przedstawiono jako katastrofę, nostalgicznie wspominając przedwojenny świat.

Pomyślę o tym jutro 

Niezapomniana maksyma Scarlett, która pomagała jej przetrwać najtrudniejsze sytuacje.



Na zakończenie trailer - jeśli jeszcze nie widzieliście!


Copyright © ACH TAK!. Designed by OddThemes & SEO Wordpress Themes 2018